سخن از حوادث سال هشتاد و هفتم در اين سال وليد بن عبد الملك ، هشام بن اسماعيل را از مدينه برداشت و خبر عزل وى چنان كه گفته‌اند شب شنبه هفتم ماه ربيع الاول سال هفتاد و هشتم رسيد . مدت امارت وى بر مدينه چهار سال بود ، يك ماه ، يا در حدود يك ماه كم . در اين سال وليد ، عمر بن عبد العزيز را بر مدينه گماشت . واقدى گويد : عمر بن عبد العزيز در ماه ربيع الاول به ولايتدارى به مدينه آمد در آن وقت بيست و پنج ساله بود ، كه به سال شصت و دوم تولد يافته بود . گويد : با سى شتر آمد و در خانه مروان منزل گرفت . ابى الزناد گويد : وقتى عمر بن عبد العزيز به مدينه آمد و در خانهء مروان منزل گرفت كسان بيامدند و به او سلام گفتند و چون نماز ظهر بكرد ، ده كس از فقيهان مدينه : عروة بن زبير و عبيد الله بن عبد الله و ابو بكر بن عبد الرحمان و ابو بكر بن سليمان و سليمان بن يسار و قاسم بن محمد و سالم بن عبد الله بن عمرو عبد الله بن عبد الله بن عمر و عبد الله بن عامر بن ربيعه و خارجة بن زيد را خواست كه به نزد وى آمدند و بنشستند . وى حمد خدا گفت و ثناى او كرد ، چنان كه بايد ، سپس گفت : « شما را براى كارى خواسته‌ام كه به سبب آن پاداش خواهيد يافت و در كار حق كمك خواهيد كرد ، سر آن دارم كه كارى را جز با رأى شما يا رأى كسانى از شما كه حضور داشته باشند فيصل ندهم ، اگر ديديد كسى ستم مىكند يا از مظلمهء يكى از عمال من خبر يافتيد به قسم خدا تأكيد مىكنم كه هر كه از چنين چيزى خبر يافت به من خبر دهد . » گويد : آن گروه بيرون شدند و براى او پاداش نيك مىخواستند و پراكنده شدند . گويد : وليد به عمر بن عبد العزيز نوشت كه هشام بن اسماعيل را به معرض